Pocetna Kroz sveta mesta Crkva Vaznesenja Gospodnjeg u Kršanju

Crkva Vaznesenja Gospodnjeg u Kršanju

116
0
Podelite

Pre poslednje turske paljevine tutor crkve bio je Tanović-Čančarević Ilija, koga su ubili rušitelji crkve. Predanje kaže da je on skinuo zvono i zakopao ga u blizini crkve. Predanje o zakopanom zvonu i danas živi među meštanima.

U mokrogorskom zaseoku Kršanje, pored Belog Rzava, ispod stenovitog odseka, nalazi se crkva smeštena na veoma skrovitom mestu. Uzimajući kao verodostojan zapis iz crkvenog letopisa da su kršanjsku crkvu „otkrili“ Šarčevići, najstariji žitelji mokrogorski, vidi se da je crkva na ovom mestu bila sagrađena još pre Velike seobe 1690. godine. Zapisano je i da su istog dana , 1806. godine, zapaljene neke crkve po Zlatiboru i u Mokroj Gori u Kršanju. Posle uspeha Drugog srpskog ustanka, u drugoj deceniji 19. veka, narod je na mestu nekadašnje stare crkve sagradio novi crkveni hram, ali ni taj nije bio dugog veka. Ponovo je spaljena crkva u Kršanju 1834. godine, ali narod ovoga kraja podiže novu crkvu 1844. od tvrdog materijala. U vreme srpsko-turskog rata, 1876. godine, i crkva je stradala od Turaka. Narod je na vreme uspeo da iznese sve što se moglo skloniti: bogoslužbene knjige, antimins, carske dveri, prestone ikone i sve drugo pokretno crkveno blago. Sve dragocenosti sklonjene su u staparsku crkvu na čuvanje do 1892. godine, kada se ponovo počinje sa obnovom i izgradnjom crkve u Kršanju. Hram je sagrađen od tvrdog materijala, kamena i pritesne sige. Građevina pripada tipu manjih seoskih crkava, jednostavne arhitekture, pravougaone osnove, jednobrodna sa polukružnom apsidom i svodom od sige.

Krsanje 2Zbog slabe podloge i popucalih zidova, popravljena je 1934. i 1976. Godine. Izvršeni su svi potrebni konzervatorski i restauratorski radovi, a krov pokriven limom.

KrsanjeIkone na sadašnjem ikonostasu su novijeg datuma, osim carskih dveri kao i prestonih ikona Hrista i Bogorodice sa Hristom. Na carskim dverima naslikane su ikone Blagovesti, Sveti Arhangel Gavrilo, poprsje Proroka Solomona je na severnom, a Proroka Davida na južnoj strani. Vredne pažnje su i ikone nepoznatih autora Sveti Velikomučenik Georgije i Sveti Arhangel Gavrilo.
Crkvena opština i karantinski službenici angažovali su 1848. godine ohridskog ikonopisca Nikolu Jankovića da naslika dveri i prestone ikone.
Pre poslednje turske paljevine tutor crkve bio je Tanović-Čančarević Ilija, koga su ubili rušitelji crkve. Predanje kaže da je on skinuo zvono i zakopao ga u blizini crkve. Predanje o zakopanom zvonu i danas živi među meštanima.

PROJEKAT “KROZ SVETA MESTA NAŠIH OTACA” PODRŽALO JE MINISTARSTVO KULTURE I INFORMISANJA REPUBLIKE SRBIJE

Ostavite odgovor