Ježevicom je i ovog avgustovskog popodneva odjekivala truba u znak sećanja na meštanina koji je pre četvrt veka preminuo, ali čiji muzički trag i danas živi.
Na memorijalu su nastupili orkestri iz požeškog kraja, ali i drugih delova Srbije. Za mnoge trubače Svetozar Lazović Gongo bio je uzor i jedan od najboljih koji su držali trubu u rukama.
Milomir Ristović Rile, koji je godinama pevao sa njegovim orkestrom, kaže da je Gongo, pored velikog muzičkog talenta, bio izuzetno skroman i dobar čovek.
Posebnost njegovog zvuka, smatra Rile, do danas nije nadmašena.
„Zvuk njegove trube je bio nešto posebno, mekoća, lepota. Sve lepote što postoje on je pokupio i mislim da ga za dugo godina niko ne može kopirati“, rekao je Ristović.
Trubač Dejan Jevđić prisetio se da mu je Gongo još od početka muzičke karijere bio veliki uzor.
„Svetozar Lazović je bio najveći uzor meni i svim drugim trubačima. Jako me privlačila njegova truba, to njegovo majstorstvo“, rekao je Jevđić.
Gongov sin Dragan kaže da delo njegovog oca i danas živi kroz generacije muzičara koji pokušavaju da dosegnu njegov prepoznatljiv zvuk. Posebno mu znači što kolege na memorijalu izvode deo repertoara njegovog oca i na taj način čuvaju uspomenu na njega.
Svetozar Lazović Gongo ostao je upamćen kao jedan od značajnih trubača svog vremena. Nakon prve nagrade osvojene u Guči dobio je nadimak Beli Sačmo, kada su njegov način sviranja uporedili sa najvećim američkim džez trubačem Lujem Armstrongom.
Memorijal u Ježevici tako već godinama okuplja muzičare koji njegovim melodijama čuvaju uspomenu na majstora čiji zvuk, kako ističu njegovi prijatelji i kolege, i dalje nije moguće u potpunosti ponoviti.
Učitavanje komentara...