Srpska pravoslavna crkva i vernici danas slave Svetog Simeona Mirotočivog, rodonačelnika vladarske dinastije Nemanjića koja je srpskim zemljama vladala duže od dva veka.
Sveti Simeon je rođen kao Stefan Nemanja u Ribnici kod Podgorice oko 1114. godine.
Srpski veliki župan bio je od 1166. do 1196, kada se izborio za političku samostalnost u odnosu na Vizantiju, ujedinio srpske zemalje i utvrdio pravoslavlje.
Posle povlačenja sa vlasti, zamonašio se na velikom državnom saboru 25. marta 1196. godine sa suprugom Anom u Crkvi Svetih Petra i Pavla u Rasu. Za svog naslednika odredio srednjeg sina Stefana Prvovenčanog.
Najstarijem sinu Vukanu ostavio je na upravljanje Zetu, Travuniju, Hvosno i Toplicu, ali je njegov vladarski položaj podredio Stefanovom.
Prvu godinu monaškog života proveo je u manastiru Studenica.
U novembru 1197. godine, pridružio se najmlađem sinu monahu Savi na Svetoj gori. Tamo su, uz dopuštenje vizantijskog cara, oživeli zapusteli manastir Hilandar 1198. godine.
U ovom manastiru će Stefan Nemanja preminuti u dubokoj starosti na današnji dan 1199. ili 1200. godine.
Naredne godine, Svetogorski sabor kanonizovao je Stefana Nemanju kao Svetog Simeona Mirotočivog, jer su njegove mošti točile miro.
Sveti Sava je 1208. godine preneo njegove posmrtne ostatke u Rašku da bi nad njima izmirio posvađanu braću Stefana Prvovenčanog i Vukana, koji su se borili oko vlasti.
Tada su mošti Svetog Simeona položene u njegovu zadužbinu Studenicu, pored oca.
U njoj se, iako su prenošene više puta, i danas nalaze, desno od oltara u sarkofagu.
